ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ – 6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

ΛΑΚΩΝΙΚΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 

ΤΕΤΑΡΤΗ, 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

ΘΕΜΑ : ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗ – ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στην προηγούμενη συνάντηση είχαμε σταματήσει στο σημείο που το ζευγάρι έκανε μια συζήτηση «για να αποφορτιστεί η κατάσταση» και είχαν πει ότι θα γινόταν μια δεύτερη συζήτηση για να μιλήσουν πιο αναλυτικά για την κρίση που προέκυψε.

Αυτήν τη φορά ζήτησαν τη βοήθεια ψυχοθεραπευτή. Μπήκαν λοιπόν σε ρόλους άντρα, γυναίκα και ήρθαν σ’ εμένα για συμβουλευτική, κάτι που και οι δύο συναποφάσισαν. Κατεύθυνα λοιπόν εγώ τη συζήτηση σύμφωνα με τη δική μου μέθοδο( τη Διδακτική Θεραπεία με βάση τη συστημική σκέψη ) που βασίζεται τόσο στην αλλαγή οπτικής ( αλλάζεις «γυαλιά» κι αλλάζουν όλα :αντί να μιλάς για τον άλλο, μιλάς για τον εαυτό σου σε σχέση με τον άλλο, παίρνοντας την ευθύνη σου, αναγνωρίζοντας λάθη σου και προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις για συγκεκριμένο θέμα ), όσο και στην αλλαγή συναισθήματος : αντί να μιλήσει ο θυμός τους, μίλησε ο πόνος τους. Το αποτέλεσμα είναι να έρθουν οι καρδιές πιο κοντά, να προκληθεί συμπόνια και αγάπη. Κι όπως έλεγε και η δασκάλα μου, η κα Βασιλείου, «η αγάπη βρίσκει λύσεις, η αδιαφορία ….δικαιολογίες…» Η ένταση αποφορτίστηκε, ο θυμός έγινε ανακούφιση, συγκίνηση και η σχέση του ζευγαριού βγήκε πιο δυνατή.

Στο δεύτερο μέρος που έγινε αναστοχασμός και αξιοποίηση της εμπειρίας οι γονείς κατέθεσαν τα εξής που τους «έθρεψαν» :

Να ’χω το θάρρος να λέω τα πραγματικά μου συναισθήματα.

Στοχεύω σε δικές μου αλλαγές.

Η αγάπη και ο διάλογος είναι το Α και το Ω της σχέσης μας.

Σεβασμός και στους δύο, σεβασμός στα συναισθήματα του καθενός.

Κάνω συζήτηση, όταν νιώθω ηρεμία κι όταν έχω θετικά συναισθήματα.

Τα θετικά μου συναισθήματα είχαν προωθητική δύναμη για τα συναισθήματα του άλλου.

Να φέρομαι στους άλλους, όπως θα ήθελα να μου φέρονται σ΄ εμένα.

Ο εσωτερικός διάλογος είναι το Α και το Ω.

Ενσυναίσθηση : νιώθω τον άλλο

Νοιάζομαι…

Αποδέχομαι…

«Βγαίνω» με το συναίσθημα, όχι με τη λογική.

Όταν υπάρχει αγάπη, βρίσκουμε τον τρόπο να αλλάξουμε…

Ήταν αυτή η 6η και τελευταία μας συνάντηση ; Όχι βέβαια !! Δύο μέρες μετά να δείτε τι κέφι έγινε, τι γλέντι και τι χορός «Στου Θωμά» το μαγαζί, στον Πειραιά, μέχρι τις 2 τα ξημερώματα. Ξεσηκώσαμε το μαγαζί ! Περάσαμε τόσο ωραία, ώστε τα μέλη, διά στόματος κου Παναγιώτη, πρότειναν να γίνονται τέτοια «συμπόσια» και στην αρχή της σχολικής χρονιάς μιας και έχουν πολύ «προωθητική» δύναμη για την ομάδα μας. Κι όσοι θέλουν να ανατριχιάσουν από συγκίνηση, ας έρθουν να δουν τον Κύριο Γιάννη να χορεύει το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας….

Κύριε Γιάννη, κυρία Σοφία, Αγγελική, Γεωργία, Χρυσούλα, Αντριάνα, Μαρία, Σπύρο, Αμαλία, Άννα, Παναγιώτη, Ειρήνη, Γιάννη, Κωνσταντίνα, Δημήτρη , σας ευχαριστώ πολύ… Ευχαριστώ για το ταξίδι κι όσους δεν ήταν εκεί, τη Δήμητρα, το Δημήτρη, τον Γιώργο, την Νεκταρία…

Με αγάπη και συγκίνηση Νίκος Μαρκάκης