ΘΕΜΑ : ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ
Στην προτελευταία για φέτος συνάντησή μας ασχοληθήκαμε (με τη μέθοδο του role playing ) με ένα πολύ σημαντικό θέμα, το ζευγάρι και το πώς διαπραγματεύεται τη σχέση του.
Ένας άντρας υποδύθηκε τον Γιάννη και μία γυναίκα τη Μαρία. Συζήτησαν ένα θέμα που αναδύθηκε μετά από ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο στο εξοχικό των γονέων της Μαρίας. Παρόλο που το ζευγάρι ήταν αγαπημένο και η σχέση του λειτουργική, βγήκαν στην επιφάνεια δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα ζευγάρια στον τρόπο που επικοινωνούν και συναλλάσσονται :
Δύο από τα λάθη που κάνουν τα ζευγάρια είναι ότι έχουν ανέφικτες προσδοκίες και πνίγουν τον άλλο στα «Πρέπει» που του επιβάλλουν. Επίσης μιλάνε για τον άλλο και του λένε τι να κάνει και τι να μην κάνει. Συνήθως αγνοούν και δεν αξιοποιούν τα συναισθήματα που νιώθουν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη συζήτηση. Ζητάνε από τον άλλον ν΄ αλλάξει και να συμμορφωθεί στον δικό τους τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Ζητάνε δικαίωση και εστιάζονται κυρίως στο πρόβλημα. Όλ΄ αυτά, όχι μόνο δε βοηθούν αυτούς και τη σχέση τους, αλλά κάνουν και κακό. Η σχέση γίνεται πιο δυσλειτουργική.
Ποιος είναι λοιπόν ο λειτουργικός τρόπος επικοινωνίας και διαπραγμάτευσης ;
* Να μοιραστούν τις επιτυχίες τους και να νιώσουν ευγνωμοσύνη ο ένας για τον άλλον.
* Να μην κάνουν πρόωρη συμφιλίωση ( όπως έκανε ο Γιάννης στο role playing που κάναμε), να μην κουκουλώνουν το πρόβλημα ( με φιλιά, λουλούδια, σεξ, δώρα κτλ.), αλλά να αξιοποιήσουν τη δυσκολία τους, αναβαθμίζοντας ο καθένας τον εαυτό του. Η σταθερότητα χτίζεται ( με πολύ κόπο ), δε χαρίζεται…
* Να παίρνουν την αγάπη την ώρα που ο άλλος μπορεί να τη δώσει και όχι όποτε θέλουν αυτοί . Η ώρα της αγάπης και του έρωτα – σεξ είναι όταν νιώθουμε ζεστασιά στη καρδούλα μας, νοιάξιμο, στήριξη, ασφάλεια, σύνδεση και όχι όποτε μας έρθει ( κι αν δεν ανταποκριθεί ο άλλος, του το «χτυπάμε» κι από πάνω ). Ο έρωτας να είναι το αποτέλεσμα της σύνδεσης, της ψυχικής ζεστασιάς και όχι η προϋπόθεσή της.
* Να τρέφουν τη σχέση τους όταν είναι «ανοιχτοί». Να πλησιάζουν τον άλλον, όταν αυτός είναι «ανοιχτός», όταν θέλει, κι όχι όταν είναι «κλειστός», διότι αυτό γεννάει πίκρα και παράπονο που δηλητηριάζει τη σχέση.
* Να δίνουν χώρο και χρόνο στον άλλο.
* Να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες, που υπηρετούν το αναγκαίο και το χρήσιμο στη σχέση.
* Να αποτινάξουν το δίκαιο – άδικο, σωστό –λάθος τα οποία είναι πλέον εντελώς υποκειμενικά και μόνο κακό κάνουν στη σχέση του ζευγαριού. Δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Το σημαντικό είναι να θρέφουν τη σχέση τους.
* Να μη μιλάνε για τον άλλον, να μην τον κριτικάρουν, να μην τον κατηγορούν, να μην τον (κατά)δικάζουν, ούτε να προσπαθούν να τον πείσουν, διότι έτσι τον πεισμώνουν ακόμα περισσότερο, απογοητέυοντάς τον και θυμώνοντάς τον ακόμα πιο πολύ. Το λειτουργικό είναι να μιλήσω ( ήρεμα ) για μένα, για τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις προσδοκίες, τα θέλω μου. Να αξιοποιήσουν τα (δυσάρεστα ) συναισθήματά τους, πριν αυτά γίνουν δυσφορία και στη συνέχεια κρίση. Π.χ. «Αυτό που λες με θυμώνει, διότι με αδικείς», «Αυτό που λες με συγκινεί, διότι νιώθω ότι με στηρίζεις, ότι είσαι κοντά μου».
* Τα μαγικά φάρμακα : Νοιάξιμο, Σύνδεση, Μοίρασμα, Μαζί, Σχέση, Ασφάλεια. θεραπεία σημαίνει ( λειτουργική ) σχέση και σχέση σημαίνει ζωή…
Καλή συνέχεια Νίκος Μαρκάκης
