Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα σχολικής βίας (6 Μαρτίου), αφιερώσαμε αρκετές ώρες από το πρόγραμμά μας και προσπαθήσαμε να ενημερωθούμε για φαινόμενα ή συμπεριφορές λεκτικής βίας, αν και προς το παρόν δε χρήζουν άμεση ανάγκη να τα θίξουμε λόγω της μικρής ηλικίας των παιδιών.
Με τρόπο εύληπτο και προσαρμοσμένο στις ανάγκες των παιδιών, αναφερθήκαμε στης άσχημες συμπεριφορές, μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα και το σεβασμό απέναντι στον άλλον. Μέσα από εποπτικό υλικό, παραμύθια και βιωματικά παραδείγματα τονώσαμε τις έννοιες της φιλίας, της συνεργασίας, της αγάπης και της ομαδικότητας. Μιλήσαμε για τις ανησυχίες και τους φόβους μας και διαπιστώσαμε μέσα από τις δραστηριότητες (αναλυτικά θα τις βρείτε στον ιστότοπο) πόσο πληγώνουν οι άσχημες συμπεριφορές και οι άσχημες λέξεις. Είπαμε τις προσωπικές μας εμπειρίες – αυτά τα μικρά καθημερινά που θέλουμε να βελτιώσουμε στη μεταξύ μας συναναστροφή. Και χάρηκα πολύ που είδα πως τα παιδιά μου δεν είχαν να θυμηθούν δυσάρεστα περιστατικά από το σχολείο. Αποφασίσαμε, λοιπόν πως το στόμα μας είναι μόνο για καλά πράγματα όχι να λέει λόγια που πληγώνουν τους άλλους και φτιάξαμε την αφίσα μας.
Η νηπιαγωγός του Ν1α’
Μαρία Βλασσοπούλου
Αφήστε μια απάντηση