Λ Α Κ Ω Ν Ι Κ Η Σ Χ Ο Λ Η – Ε Κ Π Α Ι Δ Ε Υ Τ Η Ρ Ι Α Φ Ρ Α Γ Κ Η
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 2015 – 2016
1η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ – ΤΕΤΑΡΤΗ, 14 ΟΚΤ 2015
Περιμένοντας να πάει η ώρα 6, για να ξεκινήσει η Σχολή γονέων, «ζεσταθήκαμε» και συνδεθήκαμε με το βιντεάκι «How to be a good dad» και ακούγοντας – τραγουδώντας το τραγούδι της Αρλέτας «Τα μικρά παιδιά».
Αφού καλωσορίσαμε τα νέα μέλη της Σχολής γονέων και δώσαμε τις απαραίτητες ευχές, πήρα – όπως πάντα σε κάθε νέα αρχή – ένα «στίγμα» από τα νέα μέλη, για το λόγο που έρχονται στη Σχολή γονέων. Έρχονται, λοιπόν, «για να βρουν απαντήσεις, τεχνικές, «σκονάκια», για να ενημερωθούν σε θέματα σπιτιού, να συζητήσουν, να συγκρίνουν, να δουν τι είναι λάθος, τι σωστό, να δουν κι άλλους γονείς, να εμβαθύνουν στην ψυχολογία των παιδιών, για να βοηθήσουν τα παιδιά, για να γίνουν καλύτεροι γονείς».
Στη συνέχεια ζήτησα από τα παλαιότερα μέλη να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν την πρόταση « Για μένα η ομάδα αυτή, η Σχολή γονέων, σημαίνει ……». Απάντησαν ότι η ομάδα αυτή σημαίνει γι’ αυτούς «σοφία, ανταλλαγή απόψεων, ανακούφιση, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, εξέλιξη, γίνομαι καλύτερος, έξοδος από το υποκειμενικό αφού ακούω τους άλλους και διευρύνεται η οπτική μου».
Κατόπιν τους διάβασα το παραμύθι μου «ΤΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ & ΤΟ ΜΕΛΙ». Ένα παραμύθι όχι μόνο για παιδιά, όσο και για μεγάλους… Το κεντρικό θέμα του είναι η πολλή αγάπη του γονέα, σε τέτοιο βαθμό, που τελικά «πνίγει» το παιδί, όπως το μέλι που έπνιξε τα μυρμήγκια.
Στις μικρές ομάδες που έκαναν μετά οι γονείς και συζήτησαν το παραμύθι, εστιάστηκαν στο να ελέγχουν τον παρορμητισμό τους και την υπερπροστασία προς το παιδί τους.
Εγώ έδωσα έμφαση στο ότι η αγάπη πρέπει να είναι «μεγαλωτική» ( να υπηρετεί το μεγάλωμα και την αυτονομία του παιδιού ) κι όχι κτητική, καλύπτοντας ανάγκες και κενά του γονέα. Ο γονέας είναι προπονητής, ιχνηλάτης, οδοδείκτης. Πρέπει να προετοιμάζει το παιδί για την ενήλικη ζωή. Για να μάθεις «κολύμπι», δεν αρκεί να βλέπεις τους άλλους να κολυμπούν ή να διαβάζεις βιβλία κολύμβησης. Χρειάζεται και να κολυμπήσεις. Όσο πιο πολύ «κολυμπά» το παιδί, τόσο πιο δεινός κολυμβητής γίνεται.
Στόχος του γονέα είναι να … αυτοκαταργηθεί, να μην το χρειάζεται το παιδί του , όπως π.χ. το 10χρονο αγοράκι που μου ζήτησε να του δέσω τα κορδόνια του, γιατί το ίδιο δεν ήξερε ή το 9χρονο αγοράκι που ήρθε για να του «ανοίξω την μπανάνα», μιας και το ίδιο δεν «ήταν ικανό», σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας του. Στόχος του παιδιού είναι να γίνει «γονέας», ηγέτης του εαυτού του. Κι αυτό δε γίνεται μόνο με τα λόγια, χρειάζεται , ο μεν γονέας να το καλλιεργεί, το δε παιδί να παίρνει τη ζωή του – και την ευθύνη του – στα χέρια του σιγά σιγά. Βιωματικά, όχι θεωρητικά.
Όσο για το καλύτερο «δώρο» που μπορούμε να κάνουμε για τα παιδιά μας, είναι … ο εαυτός μας. Να είμαστε εκεί, μαζί τους, παρόντες, χαμογελαστοί, διαθέσιμοι, απολαμβάνοντας τη σχέση…
Μιλήσαμε και για την απενοχοποίηση. Όποιος μαθαίνει , ο μαθητής, ο γονέας, έχει δικαίωμα στο λάθος. Λάθος είναι να παραμένεις στο … λάθος, και να μη διδάσκεσαι κάτι από αυτό, να μην το αξιοποιείς. «Η διαφορά ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς γονείς, δεν είναι το αν διαπράττουν λάθη ή όχι, αλλά το τι κάνουν με τα λάθη τους» , γράφει ο Winnicot.
Κλείσαμε με Russel :
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επικρίσεις, μαθαίνει να καταδικάζει.
Aν ένα παιδί μεγαλώνει με εχθρότητα, μαθαίνει να αντιδικεί.
Aν ένα παιδί μεγαλώνει με ειρωνεία, μαθαίνει να είναι ντροπαλό.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ντροπή, μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ανοχή, μαθαίνει την υπομονή.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ενθάρρυνση, μαθαίνει την αυτοπεποίθηση.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επαίνους, μαθαίνει να εκτιμά.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με δίκαιη μεταχείριση, μαθαίνει το δίκαιο.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ασφάλεια, μαθαίνει να έχει πίστη.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επιδοκιμασία, μαθαίνει να είναι ικανοποιημένο με τον εαυτό του.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με αποδοχή και φιλία, μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη στον κόσμο…
Α, να μην το ξεχάσω : Κάτι πολύ ελπιδοφόρο : Από τα 51 άτομα που ήρθαν στη συνάντηση, τα 13 ήταν άντρες, δηλ. περίπου 1 στους 4, περίπου 25 %. Οι άντρες σπάνε τη σιωπή τους, αργά, αλλά σταθερά…
Καλή συνέχεια, καλή «δουλειά» !!…
Νίκος Μαρκάκης
[email protected] τηλ. 210.42.20.969 κινητό 697.79.79.062
Αφήστε μια απάντηση