Με κύριο θέμα μας το ενιαίο δίπτυχο «Αυτός που λέει ναι. Αυτός που λέει όχι.» του Κωνσταντίνου Καβάφη προσπαθήσαμε σήμερα, Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017, με τους μαθητές να διαμορφώσουμε κριτική στάση και συνείδηση απέναντι σε διλήμματα και σοβαρές αποφάσεις, που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας.
Διαβάζοντας το διαχρονικό ποίημα του σπουδαίου ποιητή μας, αναλύσαμε τους στίχους του και συζητήσαμε διεξοδικά το νόημά τους και το μήνυμα, που μας περνούν. Ο ποιητής αναφέρεται στη στιγμή των μεγάλων αποφάσεων, που συνδέονται άμεσα με τις αρχές και τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, που καλούνται να τις πάρουν. Είναι η στιγμή που καλούνται να αποδείξουν ότι είναι άτομα με σταθερές αρχές, υπευθυνότητα και πάνω από όλα με σεβασμό στον εαυτό τους και τους γύρω τους. Στη συνέχεια μελετήσαμε τα δύο μονόπρακτα του Bertolt Brecht, όπου στο πρώτο το άρρωστο παιδί καταλήγει στην απόδραση από τα όρια του εαυτού και προτάσσει το συλλογικό συμφέρον. Ενώ στο δεύτερο μονόπρακτο κάτω από διαφορετικές περιστάσεις το αγόρι υπερασπίζεται το δικαίωμά του στη ζωή. Προκειμένου οι μαθητές να εμβαθύνουν στην ιστορία χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές του θεάτρου, όπως η παγωμένη εικόνα, ο αυτοσχεδιασμός και ο διάδρομος συνείδησης. Άραγε η πρόοδος είναι ταυτόσημη με τον σκεπτικισμό απέναντι στις καθιερωμένες αξίες και με τον απεγκλωβισμό από την ισχύ και την εφαρμογή τους, αναρωτηθήκαμε. Κλείσαμε με τους στίχους του ποιητή πιστεύοντας ότι:
«Φίλος σας είναι η αλλαγή η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα Πρέπει κάτι να κάνετε, μα οι δυνατοί Πρέπει να γίνουν τίποτα.
Αυτό, που έχετε απαρνηθείτε το και πάρτε Αυτό που σας απαρνιούνται».
Η δασκάλα του Γ2′
Αφήστε μια απάντηση