Την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019, παρακολούθησα με τους συμμαθητές μου και το δάσκαλό μου μια ταινία μικρού μήκους στο Μουσείο Μπενάκη.
Αποτελούνταν από τέσσερις διαφορετικές ταινίες και όλες είχαν το ίδιο θέμα : “τα παιδικά όνειρα“. Μία από τις ταινίες είχε τίτλο: “Πλαστική Κίνα“. Πρωταγωνιστούσε ένα κοριτσάκι 12 χρονών το οποίο ήθελε να πάει στο σχολείο. Η επόμενη ταινία που είδαμε έκανε αρκετούς γονείς και παιδιά να δακρύσουν. Παρουσίαζε την εκμετάλλευση ενός οκτάχρονου κοριτσιού το οποίο δούλευε στην Άκκρα. Ουσιαστικά αυτή συντηρούσε το σπίτι και την οικογένειά της, η οποία ζούσε σε ένα χωριό αρκετά μακριά. Η ταινία που μου έμεινε χαραγμένη στην καρδιά μου ήταν αυτή που είχε τραβηχτεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Λέσβο. Δύο παιδιά από την Ολλανδία, επισκέφτηκαν τη χώρα μας, για να βοηθήσουν σε ένα προσφυγικό κέντρο. Εκεί έκαναν νέους φίλους από το Πακιστάν, το Ιράν, την Αλβανία και το Αφγανιστάν.
Ο μαθητής του Στ2′
Παναγιώτης Κουμπαρούλης
Αφήστε μια απάντηση