ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ, 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΛΑΚΩΝΙΚΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ,

ΤΕΤΑΡΤΗ, 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΘΕΜΑ : live ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ

Αφού συνδεθήκαμε και ξαναθυμηθήκαμε τι είχαμε κάνει στην πρώτη μας συνάντηση ( την αναστάτωση που έφερε στην οικογένεια το πρωινό ξύπνημα της Δευτέρας και το ότι η κόρη ντύθηκε για πρώτη φορά μόνη της, χωρίς τη βοήθεια της μητέρας της ) αναλογιστήκαμε ποιοι «δρόμοι» υπάρχουν για να συνεχιστεί η ιστορία μας. Προτάθηκαν διάφοροι ( να συνεχιστεί η μέρα κανονικά, να το κουκουλώσουν το θέμα, να συζητήσουν πατέρας, μητέρα και κόρη, να συζητήσει μόνο η μάνα με την κόρη ή όλοι μαζί ). Τελικά καταλήξαμε πως το σημαντικότερο είναι να συζητήσει πρώτα το ζευγάρι.

Μπήκαν σε ρόλους πατέρα και μητέρας και συζήτησαν live, με δική τους ελεύθερη συζήτηση, τα στιγμιότυπα που προέκυψαν το πρωί. Αναδύθηκαν δυναμικές και πτυχές της επικοινωνίας του ζευγαριού, οι οποίες συζητήθηκαν και αξιοποιήθηκαν. Το σημαντικό είναι πως το ζευγάρι κινήθηκε σε συζήτηση χαμηλών τόνων, με σεβασμό ο ένας προς τον άλλον, και πως κατάφεραν να πετύχουν την σύνθεση έτσι ώστε να λυθούν τα προβλήματα. Αυτό είναι και το ζητούμενο : η σύνθεση των απόψεων, έτσι ώστε κανείς από τους δύο να μη νιώθει ηττημένος. Και οι δύο πρέπει να νιώθουν νικητές, κάτι που θρέφει και τη σχέση του ζευγαριού.

Στο τι κρατάνε από τη συνάντηση αυτή, απάντησαν τα εξής :

* Δεν έχει σημασία ποιος φταίει, αλλά το θέμα είναι να ξεπερνιέται το πρόβλημα, κάτι που είναι καλό για όλη την οικογένεια. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να εστιάζεται κανείς στη λύση κι όχι στο πρόβλημα.

* Υπάρχουν απεριόριστες προοπτικές αλλαγής, όπως και προσπάθειες. Απαιτείται ενδοσκόπηση. Νιώθω άγχος. Πρέπει να γίνει κι από τους δύο ταυτόχρονα. Νιώθω και χαρά, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει λύση… Αν όμως υποχωρήσω εγώ κι ο άλλος δεν ανταποκριθεί ;

* Είναι πολύ σημαντικό να μπαίνουμε στη συζήτηση όταν αγγίζουμε καλό συναίσθημα και οι δύο, διαφορετικά να μη γίνεται καθόλου συζήτηση.

* Να προσπαθήσω να μην αλλάζω τον άλλο, αλλά να τον συμπληρώνω. Αλλάζω εγώ και αλλάζει ο άλλος, αλλάζει και η σχέση και επωφελούνται τα παιδιά.

* Να «ακούμε» τον άλλο, όχι μόνο «ακουστικά», αλλά και με την ψυχή μας. Να μπαίνουμε στη θέση του, στον δικό του κώδικα.

* Να μην ξεχνάμε ποιος είναι ο άλλος που μιλάμε : είναι ο σύντροφος που διαλέξαμε, που παντρευτήκαμε, που μαζί του κάναμε τα παιδιά μας. Αυτός που ( θα ) είναι πλάι μας…

* Να μην το «παίζουμε» ούτε θύματα ούτε ανώτεροι.

* Να μην εστιαζόμαστε στο πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα, αλλά να ρίχνουμε το βάρος στη λύση.

Δηλαδή, να δούμε την αλλαγή όχι σαν απειλή, αλλά σαν εξέλιξη, σαν ανέλιξη. Σαν πρό(σ)κληση κι όχι σαν πρόβλημα. ( θα ) Μας το θυμίζουν – ούτως ή άλλως – τα παιδιά μας ….

Νίκος Μαρκάκης