Στη φετινή σχολή γονέων, αν και ξεκινήσαμε – όπως πάντα – με βάση το παιδί, γρήγορα στρέψαμε το κέντρο βάρους εκεί που είναι το σημαντικό πεδίο δράσης : στο ζευγάρι και στη σχέση του ζευγαριού. Η φιλοσοφία μας, πολύ απλή : Αν είναι καλά το ζευγάρι ( δηλ. το «δέντρο»), τότε θα είναι και καλά και τα παιδιά ( ο «καρπός ). Προσπαθήσαμε όλη τη χρονιά να βρούμε, να επισημάνουμε συγκρουσιακά, δυσλειτουργικά πρότυπα συναλλαγής του ζευγαριού, και στη θέση τους να βάλουμε άλλα, λειτουργικότερα.
Ουσιαστικά, αυτό που ζητιέται είναι να αλλάξει «χορό» ( τρόπο συναλλαγής, αλληλεπίδρασης ) το ζευγάρι, καθώς και όλα τα μέλη της οικογένειας, έτσι ώστε η δυσλειτουργική επικοινωνία να γίνει λειτουργική, επιτυχημένη, και να αφήνει καλό συναίσθημα στα μέλη της οικογένειας.
Για να γίνει βέβαια αυτό χρειάζεται να φύγουμε από τη γραμμική θεώρηση των πραγμάτων ( κατά την οποία φταίει ο άλλος και τα … κουσούρια του ) και να περάσουμε στη συστημική θεώρηση της οικογένειας : πώς επηρεάζουμε και επηρεαζόμαστε, πώς αλληλαντιδρούμε.
Όλα αυτά δεν έμειναν μόνο θεωρίες, αλλά προπονηθήκαμε σ’ αυτά, μέσα από συγκεκριμένες ασκήσεις, παίξιμο ρόλων, προσομοίωση οικογένειας. Τα περιστατικά τα οποία αναλύαμε ήταν μέσα από την ελληνική πραγματικότητα και ό,τι πιο σύγχρονο και «καυτό» θέμα υπάρχει, π.χ. τη σχέση γονέα – εφήβου, τη συζήτηση του ζευγαριού, τη διαχείριση του θυμού, τη σύγκρουση γονέα – δασκάλας.
Θα κλείσω έτσι όπως … ανοίξαμε τη σχολή γονέων, με την εικόνα της κάμπιας που γίνεται χρυσαλίδα και μετά πεταλούδα : Για να εξελισσόμαστε, για να έχουμε τη σωματική και ψυχική μας υγεία, για να επικοινωνούμε σωστά χρειάζεται να μένουμε ανοιχτοί στην αλλαγή, να την καλωσορίζουμε, να μην τη φοβόμαστε και να την αξιοποιούμε, μιας και η ζωή μας φέρνει συνέχεια νέα «σενάρια». Έτσι μέσα από ποσοτικές, και, κυρίως, ποιοτικές αλλαγές, θα γινόμαστε όμορφες «πεταλούδες>» και θα απολαμβάνουμε τη ζωή μας.
Καλή συνέχεια !
Νίκος Μαρκάκης
Αφήστε μια απάντηση