ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 2017 – 2018
1η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ – ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΠΡΟ(Σ)ΚΛΗΣΕΙΣ
Φέτος είπαμε να ξεκινήσουμε διαφορετικά απ΄ ό,τι συνήθως. Έτσι προσομοιώσαμε μια 4μελή οικογένεια μπαίνοντας σε ρόλους πατέρα, μητέρας, 6χρονης κόρης και 3χρονου γιου. Αναλύσαμε ένα στιγμιότυπο από τη ζωή της οικογένειας, πρωί Δευτέρας που πρέπει να ετοιμαστούν και να πάνε την κόρη στο σχολείο. Η κόρη όμως για πρώτη φορά, ντύθηκε μόνη της, κάτι που την έβαλε σε αντιπαράθεση με τη μητέρα της και έφερε σε αποσταθεροποίηση όλο το οικογενειακό σύστημα.
Μέσα από τα προσωπικά ημερολόγια των ρόλων αναδύθηκαν οι ανομολόγητες σκέψεις και τα ευάλωτα συναισθήματα των μελών που έφεραν στην επιφάνεια τη δυναμική της οικογένειας και τον τρόπο επικοινωνίας. Φάνηκε λοιπόν ότι οι γονείς δεν ήταν ούτε ενήμεροι ούτε έτοιμοι για τη νέα φάση που έμπαινε η οικογένεια, σύμφωνα με την οποία η κόρη δε χρειάζεται πλέον τη βοήθεια της μητέρας για να ντυθεί ( «Μαμά, ντύθηκα μόνη μου!» ). Έτσι οι γονείς όχι μόνο δεν καλωσόρισαν τη νέα φάση, όχι μόνο δεν καλοδέχτηκαν τη νέα πρό(σ)κληση, αλλά στάθηκαν κι εμπόδιο στην πορεία αυτονομίας της κόρης, κάτι που είναι και το ζητούμενο.
Φάνηκε επίσης και η δυσκολία επικοινωνίας σε επίπεδο ζευγαριού, μιας και οι γονείς δεν συναποφάσιζαν, αλλά έπαιρναν μονομερείς θέσεις ο ένας ( η μητέρα ) ερήμην του άλλου ( του πατέρα ). Τους δυσκόλευε επίσης το ότι το παραδοσιακό και το μοντέρνο μοντέλο οικογένειας έχουν αντικρουόμενες και αντιφατικές σε αρκετά σημεία θέσεις.
Έγινε σαφές ότι ο γονέας καλό θα είναι να καλλιεργεί την αυτονομία του παιδιού, καθώς κι επίσης και να εστιάζεται όχι τόσο στα αρνητικά, στην αποτυχία, αλλά στα θετικά, στην επιτυχία, στις δυνάμεις του παιδιού και να λειτουργεί υποστηρικτικά, εμψυχωτικά, καθοδηγητικά, αφού πρώτα τα έχει βρει με τον εαυτό του και με τη σχέση του. Το φρούτο ( δηλ. το παιδί) είναι νόστιμο και ζουμερό μόνο εάν το δέντρο ( το ζευγάρι και η σχέση του ζευγαριού ) είναι φροντισμένα.
Μεγαλώνουμε, λοιπόν, τα παιδιά μας, «μεγαλώνοντας» τον εαυτό μας…
Νίκος Μαρκάκης
Αφήστε μια απάντηση