ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 3η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ, 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΛΑΚΩΝΙΚΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 3η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ, 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

ΘΕΜΑ : live συζήτηση οικογένειας με έφηβο και πεθερά για τα Χριστούγεννα

Αφού – όπως πάντα – «ζεσταθήκαμε» και «συνδεθήκαμε» συζητώντας για τα Χριστούγεννα και τα ( πολλά ) δώρα που περιμένουν τα παιδιά από τον Αϊ-Βασίλη, καταγράψαμε «τι μας έρχεται στο νου και στην καρδιά, ακούγοντας τη λέξη «Χριστούγεννα». Αρχικά ειπώθηκαν τα ευχάριστα, όπως «δώρα, αγκαλιές, ξεκούραση, οικογένεια, γλυκά, αγάπη, ζεστασιά», στη συνέχειa όμως αναδύθηκαν και τα δυσάρεστα αλλά πολύ ρεαλιστικά συναισθήματα όπως πόνος, μοναξιά, δυσφορία έως και καβγάδες….

Η συνάντηση αυτή είχε έντονο προληπτικό χαρακτήρα: προσομοιώσαμε μια οικογένεια που συζητούσε τι θα κάνει τα Χριστούγεννα. Περιελάμβανε τον πατέρα, τη μητέρα, έναν έφηβο γιο, μια μικρότερη κόρη και την πατρική γιαγιά. Ο διάλογος ήταν ελεύθερος κι όχι προκατασκευασμένος. Αυτό που αναδύθηκε από τη συζήτηση αυτή είναι η αντίφαση που έχουν αυτές οι ημέρες. Όλοι θέλουμε να περάσουμε καλά, αλλά, ταυτόχρονα, αναδύονται δυναμικές , ικανές να τινάξουν την οικογένεια στον αέρα. Έτσι, φάνηκε ο ηγετικός και πρωταγωνιστικός ρόλος της γιαγιάς-πεθεράς, καθώς και η αδυναμία, τόσο του πατέρα όσο και του ζευγαριού να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να την κατευθύνει εκεί που θέλει. Παρατηρήθηκε δε και το φαινόμενο- κάποιοι θα το θεωρήσουν παράδοξο – ότι η νύφη νοιαζόταν και υποστήριζε την πεθερά, σε αντίθεση με τον πατέρα – γιο που δυσανασχετούσε μαζί της εμφανώς και μάταια προσπαθούσε να της βάλει κάποια όρια.

Συζητώντας και αναστοχαζόμενοι την εμπειρία αυτή καταλήξαμε σε διάφορα πολύτιμα συμπεράσματα :

• Το ζευγάρι πρέπει να είναι ο «οδηγός» της οικογένειας και όχι τα παιδιά ή η πεθερά
• Το ζευγάρι θα πρέπει να έχει συζητήσει εκ των προτέρων για το θέμα αυτό και στη συζήτηση να πάει προετοιμασμένο και – κυρίως – ενωμένο, μιας και ο «τρίτος» θα διεισδύσει εκεί που θα βρει κενό στο ζευγάρι.
• Σημαντικό είναι να ακουστούν όλοι και να γίνουν σεβαστές –όχι τόσο οι επιθυμίες, αλλά – οι ανάγκες των μελών και να προσπαθήσουν τα μέλη (μέσω διαπραγμάτευσης με τη μέθοδο win–win ) να βρουν μία σύνθεση που να καλύπτει τις ανάγκες όλων.
• Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση είπαμε ότι το να περιμένουμε από το «πλαίσιο» ή από τις συγκυρίες ή από τους άλλους να πάνε καλά οι γιορτές είναι «παγίδα» και θέλει προσοχή. Αυτό που απαιτείται είναι δυναμική παρουσία, έτσι ώστε να περάσω-περάσουμε καλά τις γιορτές. Ή όπως έλεγε κι ο Καζαντζάκης «έχεις τα πινέλα, έχεις και τον πίνακα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα»

Εξάλλου – ταπεινή μου άποψη – ο Χριστός γεννιέται μέσα μας, όχι έξω μας. Γεννιέται στις καρδιές μας. Και μαζί μ’ αυτόν (ξανα)γεννιόμαστε κι εμείς…

Οι γιορτές λοιπόν είναι κίνδυνος κι ευκαιρία, παγίδα και πρόκληση ταυτόχρονα. Πρόκληση και ευκαιρία , για να … αναβαθμίσουμε τον εαυτό μας… Κι όπως έλεγε κι η δασκάλα μου η κα Βασιλείου, «καλά Χριστούγεννα είναι τα κερδισμένα Χριστούγεννα» Καλή … αναβάθμιση λοιπόν….

Νίκος Μαρκάκης

Υπενθυμίζω τη δελεαστικότατη πρόταση του κου Γιάννη, στις 10 του Μάρτη να πάμε ημερήσια εκδρομή, να παίξουμε, να φάμε, να πιούμε, να διασκεδάσουμε, να συνδεθούμε και με άλλον τρόπο και να κάνουμε άλλη μία – έξτρα – συνάντηση για τη σχολή γονέων στη φύση