ΛΑΚΩΝΙΚΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗΣ
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ
3η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, 14 ΔΕΚ. 2016
Π Ρ Ο Σ Ο Μ Ο Ι Ω Σ Η Ο Ι Κ Ο Γ Ε Ν Ε Ι Α Σ
Στην τελευταία μας συνάντηση για το 2016, προετοιμαστήκαμε για τις χριστουγεννιάτικες εορτές. Όσο όμορφες κι αν φαντάζουν οι μέρες αυτές, δεν παύουν και να μας δυσκολεύουν, μιας και συναντάμε Δικούς μας ανθρώπους ( κάποιους από επιλογή, κάποιους επειδή δε γίνεται διαφορετικά), κι αναδύονται δυναμικές που, πολλές φορές, κυριολεκτικά, μας ρουφάνε. Γι’ αυτό χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο, να «πάμε διαβασμένοι κι όχι αδιάβαστοι».
Για να … προπονηθούμε λοιπόν, κάναμε μια προβολή στο μέλλον, φέραμε τα Χριστούγεννα νωρίτερα του αναμενομένου, στήσαμε και μια οικογένεια που συζητούσε live τι θα κάνει τις μέρες που έρχονται. Η οικογένεια αποτελούνταν από τον πατέρα, τη μητέρα του ( πεθερά – γιαγιά ), τη σύζυγό του και τα τρία τους παιδιά, μια κόρη στην εφηβεία, 15 χρονών, έναν γιο στα 13 και τον Βενιαμίν της οικογένειας, ένα αγόρι 7 χρονών. Τα υπόλοιπα μέλη μπήκαν σε ρόλο παρατηρητή. Μέσα από τη συζήτηση της οικογένειας αναδύθηκε ο τρόπος επικοινωνίας της οικογένειας αυτής, καθώς και δυναμικές και συμμαχίες. Φάνηκε ο παιδοκεντρικός χαρακτήρας της οικογένειας ( τα παιδιά ήταν το κέντρο βάρους, η δε έφηβη, οργίαζε, χωρίς οι γονείς της να της βάζουν κάποια όρια ), η πεθερά είχε περισσότερη ισχύ απ΄ όσο της αναλογούσε, η οικογένεια δεν επικοινωνούσε ουσιαστικά, αλλά διαδικαστικά, οι γονείς όχι μόνο δεν έπαιρναν την ευθύνη και την ισχύ ως όφειλαν, αλλά ήταν και «άβουλα πλάσματα», το ζευγάρι δεν επικοινωνούσε μεταξύ του.
Αξιοποιώντας την εμπειρία αυτή, τα μέλη «κατάλαβαν» και δήλωσαν τα εξής :
Είναι σημαντικό να ακουστούν οι ανάγκες όλων και μάλιστα ξεκάθαρα.
Να αφουγκραστώ και τις δικές μου ανάγκες και αν τις θέσω ανοιχτά. Αυτό με ανακουφίζει, αλλά με γεμίζει και με αγωνία : πώς θα το κάνω ;
Να μην επηρεάζομαι από τρίτους, είτε γονείς, είτε αδέρφια, είτε φίλοι είν’ αυτοί.
Να μη νιώθω ενοχές για τις ανάγκες μου και τις ανάγκες των άλλων.
Να υπάρχουν ισορροπίες και όρια στην οικογένεια. Η επιλογή να είναι ίδια για όλους και αυτό φέρνει χαλάρωση και ομορφιά.
Να χειρίζομαι τις αντιπαραθέσεις με τρόπο ωφέλιμο και για τις δύο πλευρές κι αυτό με κάνει να νιώθω ικανοποίηση και γαλήνη.
Όταν η οικογένεια είναι δεμένη κι αγαπημένη, όλα είναι πιο εύκολα και δεν επηρεάζεται κι από τρίτους.Άρα είναι και το ζητούμενο, μιας και δεν είναι, πλέον, δεδομένο.
Να επικοινωνώ πιο ουσιαστικά με το / τη σύζυγο, για το πώς θα χειριστούμε τις καταστάσεις. Φέτος έκανα την υπέρβαση : δεν άφησα άλλους να μ’ επηρεάσουν. Νιώθω χαλάρωση….
Κι εγώ με τη σειρά μου να σας ευχηθώ … κερδισμένα Χριστούγεννα κι ο μικρός Χριστούλης να γεννηθεί φέτος και στην καρδιά του καθενός.
Νίκος Μαρκάκης
Αφήστε μια απάντηση