ΘΕΜΑ : LIVE ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ
Αφού , όπως πάντα, «ζεσταθήκαμε» και συνδεθήκαμε αναζητήσαμε το αμέσως επόμενο βήμα μετά το καυγαδάκι μητέρας με τον έφηβο γιο παρουσία της μικρότερης αδερφής και απόντος του πατέρα, που είχαμε κάνει την προηγούμενη φορά.
Εντυπωσιακό είναι ότι προτάθηκαν 10 βήματα ( αδιανόητο για παραδοσιακό ζευγάρι, που ο πατέρας-νόμος αποφάσιζε και καθόριζε τα πάντα ) : να πάνε σε ειδικό και να ζητήσουν βοήθεια για την εφηβεία, να πάνε σε σχολή γονέων, να γίνει οικογενειακό συμβούλιο, να συζητήσει το ζευγάρι με το κάθε παιδί ξεχωριστά, να αφήσουν τη μητέρα να βάλει όρια στον έφηβο, να αποφασίσει ο πατέρας κ.ά.
Αποφασίσαμε να συζητήσει πρώτα το ζευγάρι μόνο του, το οποίο και δραματοποιήσαμε live, με λόγια που είπε το ίδιο τα ζευγάρι, μπαίνοντας σε ρόλο πατέρα και μητέρας. Η συζήτηση καταγράφηκε.
Αμέσως μετά ζήτησα να μου πουν οι δύο πρωταγωνιστές, πατέρας και μητέρα , τα συναισθήματά τους. Η μητέρα ήταν πάρα πολύ θυμωμένη, απογοητευμένη, κουρασμένη, ένιωθε αδικημένη, παραμελημένη, μπουχτισμένη, αγανακτισμένη, λυπημένη, αγχωμένη, προβληματισμένη. Ο πατέρας ένιωθε καταπίεση, αίσθημα ευθύνης απέναντι στην οικογένεια, μικρή ενοχή, άγχος, αγάπη για τα παιδιά του, απογοήτευση, εγρήγορση για να δοθεί κάποια λύση. Τα συναισθήματα αυτά δεν τα κοινώνησαν την ώρα της συζήτησης – ευτυχώς / δυστυχώς – προφανώς φοβούμενοι και οι δύο μην ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και η κατάσταση ξεφύγει.
Τη σκυτάλη μετά πήραν οι παρατηρητές που λειτούργησαν ως καθρέφτες του ζευγαριού. Ήταν αμείλικτοι : «και οι δύο ήταν απογοητευμένοι, βρήκαν φαινομενική λύση, ακόμα συνεχίζεται η απόστασή του ζευγαριού, πάνε κάθετα, όχι παράλληλα, δεν εμβάθυναν, δεν είπαν συναισθήματα, απέφευγαν, υπήρχε και σύγκρουση των δύο φύλων, υπήρχε χάσμα μεταξύ τους, ήταν πολύ διαλλακτικοί, δεν σπάσανε αυγά, αγαπάνε τα παιδιά, όχι ο ένας τον άλλον και άλλα πολλά.
Είπαν όμως και τα θετικά, ότι το ζευγάρι έκατσε και μίλησε κι ότι , αν το κάνουν πιο συχνά, θα βρίσκουν λύσεις.
Το ίδιο το ζευγάρι, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τη συζήτησή του, είπε ότι ήταν «light ζευγάρι» και πως τσακώθηκε πολιτισμένα, διότι έτσι είναι και στο χαρακτήρα τους.
Στον εαυτό του ο πατέρας συνέστησε περισσότερη προσοχή και αγάπη προς τη σύζυγο, ενώ η μητέρα δήλωσε μπερδεμένη.
Στη συνάντηση αυτή, που αποτελεί και την επιτομή του «βιωματικού σεμιναρίου», καταφέραμε να αναδείξουμε στο εδώ και τώρα δυναμικές που επικρατούν στα ζευγάρια. Το ευχάριστο είναι, πως, όσο περισσότερο τις καταλαβαίνουμε, τόσο χάνουν την ισχύ τους, και την ισχύ αυτή την κερδίζει το ζευγάρι. Φύγαμε όλοι με πολύ θετικά συναισθήματα.
Νίκος Μαρκάκης
Αφήστε μια απάντηση