ΛΑΚΩΝΙΚΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ
4η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, 25 ΙΑΝ 2017
Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ – ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ
Αφού «ζεσταθήκαμε» όπως πάντα εκφράζοντας σκέψεις και συναισθήματά μας, συζητήσαμε την παραπάνω εικόνα, εστιάζοντας στο ότι οι σημερινές οικογένειες είναι παιδοκεντρικές, με το παιδί να είναι «βασιλιάς», τους γονείς να είναι κουρασμένοι, χαμένοι στις δικές τους αγωνίες και ανασφάλειες. Το αποτέλεσμα είναι πως δεν βάζουν τα απαιτούμενα όρια στο παιδί τους, δίνοντάς του πολλή ισχύ, χωρίς την ανάλογη ευθύνη που ακολουθεί την ισχύ.

Το κοκτέιλ είναι λοιπόν εκρηκτικό κι έχει και σαν αποτέλεσμα το παιδί να μην προπονείται όσο θα έπρεπε και να μην παίρνει τα εφόδια που του χρειάζονται στη ζωή του. Κι όταν βγουν από τις ιδανικές συνθήκες που επικρατούν στο σπίτι στις πραγματικές συνθήκες της ζωής, τότε κάποια παιδιά αποτυγχάνουν, καταρρέουν και «μαραίνονται», όπως μαράθηκε και το ένα από τα δύο κυκλάμινα της φωτογραφίας που βρίσκονταν στην τάξη μου στο σχολείο. Όταν τα έφεραν οι μαθητές, την ίδια μέρα, ίδια λουλούδια, μέσα σε ζελατίνα, ήταν υπέροχα. Και τα δύο τα φροντίσαμε το ίδιο και τα βάλαμε στην ίδια θέση. Μέσα σε λίγες μέρες το ένα κυκλάμινο μαράθηκε και μετά από λίγο καιρό το πετάξαμε. Στη συνέχεια ανέφερα στα μέλη μερικά αληθινά παραδείγματα για του λόγου το αληθές, π.χ.
Α)το παιδί που πέταξε το μπουφάν του στην κρεμάστρα από 2 μέτρα απόσταση κι όταν – φυσικά – αυτό έπεσε κάτω, δεν έκανε τον παραμικρό κόπο να πάει να το πιάσει και να το βάλει στη θέση του,
Β) τα παιδιά που άνοιξαν απότομα την πόρτα της τάξης μου την ώρα που έκανα μάθημα χωρίς να χτυπήσουν πρώτα και χωρίς να πάρουν άδεια από εμένα,
Γ) τα παιδιά που δε δίνουν σημασία στον δάσκαλο όταν διδάσκει και μιλάνε μεταξύ τους, τον διακόπτουν όποτε θέλουν που του λένε μέχρι και ψέματα για να πετύχουν το στόχο τους,
Δ) τους γονείς που χωρίς να αναλάβουν τη δική τους ευθύνη, χωρίς να δουν τα δικά τους λάθη, χωρίς να αναρωτηθούν καν «γιατί το παιδί μου τα κάνει όλα αυτά ξανά και ξανά ;», βρίσκουν εύκολο θύμα τον δάσκαλο και τον κάνουν σάκο του μποξ και εξιλαστήριο θύμα ( βλέπε και την πρώτη εικόνα ), και τον σταυρώνουν για να βγουν αυτοί και το παιδί τους «καθαροί» … Τι να κάνουμε, εδώ τον Χριστό σταύρωσαν, τον Μαρκάκη δε θα σταυρώσουν ; …

Μετά από όλα αυτά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά ( όπως και οι γονείς και τα ζευγάρια ) δε χρειάζονται πλέον μόνο εκπαίδευση και συμβουλευτική, αλλά και κάτι περισσότερο : Θε-ρα-πεί-α !… Όπως το δεντράκι που αν αφεθεί στον βοριά, θα στραβώσει ο κορμός του, κι όταν θα μεγαλώσει και σκληρύνει ο κορμός του, θα μείνει για πάντα στραβό… Το τραγικό είναι πως δε θα γίνει αυτό που μπορούσε να γίνει, δε θα δώσει ποτέ τον καρπό που θα μπορούσε να δώσει. Δε θα γίνει ποτέ ο εαυτός του, δε θα ΑΥΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ποτέ !!…
Ενώ το δεντράκι που το στηρίζεις σε έναν πάσσαλο μέχρι να μεγαλώσει σωστά, κατακόρυφα και να βγάλει βαθιές ρίζες ( δηλ. του δίνεις τα σωστά εφόδια και αξίες που χρειάζεται ), ο βοριάς δεν μπορεί πλέον να του κάνει κανένα κακό, άντε να του σπάσει κανένα κλαδάκι… Το δέντρο αυτό θα χαρεί τη ζωή του, και – το κυριότερο – θα γίνει ο εαυτός του, θα αυτοποιηθεί…
Παρουσίασα στους γονείς, λοιπόν, τη μέθοδό μου που την ονόμασα Συγκινησιακά Εστιασμένη Θεραπευτική Διδασκαλία (ή πιο απλά Θερ. Διδασκαλία ), η οποία έρχεται να απαντήσει, να βοηθήσει στο θέμα αυτό, στην ανάγκη αυτή. Την παρουσίασα τον Οκτώβριο του 2016 στο Πανευρωπαϊκό συνέδριο Ψυχολογίας της E.F.T.A., καθώς και στο συνέδριο παιδαγωγικής καινοτομίας στη Λάρισα, με κολακευτικά σχόλια.
Χρειάζεται πρώτα να αποδομήσουμε την δυσλειτουργική συμπεριφορά του παιδιού, να φυτέψουμε το σπόρο της λειτουργικής συμπεριφοράς, και να τον φροντίσουμε με την ελπίδα να καρπίσει. Κι αυτό είναι θεραπεία…
Η παρουσίαση έγινε βιωματικά από εμένα με προσομοίωση τάξης, στην οποία ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι Δ΄ δημοτικού μάλωσαν. Κατάφερα τον θυμό να τον κάνουμε δύναμη αλλαγής, συγχώρεση, ανάληψη ευθύνης, δέσμευση και να λυθεί ο γόρδιος δεσμός που παίδευε τα παιδιά, τους γονείς τους και τους δασκάλους χρόνια. Οι γονείς έφυγαν εντυπωσιασμένοι και ανακουφισμένοι…
Καλή μας χρονιά ! Νίκος Μαρκάκης


Αφήστε μια απάντηση