ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 5η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016

ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ
5η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ, ΜΕΡΟΣ 4ο

Αφού, όπως πάντα, συνδεθήκαμε συγκινησιακά με τα συναισθήματα που είχαμε στο Εδώ και τώρα, ζήτησα από τα μέλη να μου περιγράψουν τι βλέπουν στην εικόνα. Το αριστερό δέντρο το έχει λυγίσει ο δυνατός άνεμος, και πλέον δεν επανέρχεται στη κατακόρυφη θέση, όπως θα έπρεπε. Αυτό έχει σαν συνέπεια να μην αναπτύσσει όλο το δυναμικό του. Το αριστερό δέντρο, αν και νεότερο, αναπτύσσεται σωστά και καρποφορεί, μιας και είναι δεμένο σε έναν πάσσαλο. Κάπως έτσι φανταστήκαμε και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Η λειτουργική μοιάζει με το δεξιό δέντρο, η δυσλειτουργική με το αριστερό. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο το χειρότερο. Έρχεται κάποια στιγμή που το δέντρο πλέον δεν ισιώνει και χρειάζεται … κόψιμο.

Στη συνέχεια κάναμε προσομοίωση σχολικής τάξης. Μια μητέρα έκανε τη δασκάλα, μια άλλη τη μαθήτρια που διαβάζει ανάγνωση και οι υπόλοιποι υποδύθηκαν τους συμμαθητές της που την κορόιδεψαν στα δύο λάθη που έκανε. Αυτό που φάνηκε ήταν πως ο δάσκαλος ( δηλ. ο γονέας ) σ’ αυτές τις περιπτώσεις κάνει το κλασικό δίδαγμα, το οποίο, τελικά, δε φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό που κάναμε αυτήν τη φορά, ήταν να δείξουμε έναν άλλο δρόμο. Μέσα από τα συναισθήματα της πρωταγωνίστριας, κατάλαβαν οι μεν μαθητές, ότι ο τρόπος αντίδρασής τους, όχι μόνο δε βοήθησε όπως φαντάζονταν, αλλά έφερε και τ’ αντίθετα αποτελέσματα. Οι καρδιές ψυχράθηκαν, η σχέση έγινε χειρότερη. Όσο για την ίδια την πρωταγωνίστρια κατάλαβε, πως η ίδια προκάλεσε αυτό που δεν της άρεσε, δηλ. τα σχόλια και την ειρωνεία των συμμαθητών της. Η ίδια παραδέχτηκε, ότι, αν διάβαζε καλύτερα, περισσότερο την ανάγνωση στο σπίτι της, αυτό όχι μόνο δε θα είχε συμβεί, αλλά θα εισέπραττε το θαυμασμό των συμμαθητών της. Η ίδια θα ένιωθε χαρά και θαυμασμό αντί για λύπη και θυμό.
Άρα ο γονιός έχει και έναν άλλο δρόμο διαπαιδαγώγησης εκτός από την κλασική … διδασκαλία, το κλασικό κήρυγμα : τον δρόμο των συναισθημάτων. Καθρεφτίζεις στο παιδί σου πώς το ίδιο προκαλεί την θυματοποίηση που απεύχεται, το βοηθάς να τα καταλάβει, να αναλάβει την ευθύνη του και να αυτοπροσδιοριστεί, αντί να μιλάει για τους άλλους.
Όσο νωρίτερα αναγνωρίσει ο γονέας τα λάθη που κάνει, τόσο το καλύτερο για το παιδί. Εδώ χρειάζεται να δείξει θάρρος ο γονέας, μιας και το πρόβλημα του παιδιού του τον τραυματίζει ναρκισσιστικά. Εδώ χρειάζεται να ξεπεράσει τις δικές του αγωνίες και ανασφάλειες και να πάει σε ειδικό. Αξιέπαινος ο γονέας που το κάνει…
Ο γονέας έχει να προπονήσει το παιδί του και να μην το παραχαϊδεύει, διότι γίνεται παιδί-θερμοκηπίου. Όπως το λουλούδι που ανθίζει σε ιδανικές συνθήκες, αλλά όταν το πας σε πραγματικές συνθήκες, σε λίγες μέρες μαραίνεται.
Όσο για τις ρίζες του «λουλουδιού», αυτές είναι οι αξίες που θέλουμε να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας, έτσι ώστε να αντέχουν και να στέκουν όρθια, ακόμα κι όταν όλα γκρεμίζονται γύρω τους. Μερικές από αυτές είναι το κουράγιο, η αγάπη, ο σεβασμός, η συγχώρηση, η φιλοπονία, η δικαιοσύνη, το φιλότιμο, η συνεργασία.
Καλός γονέας είναι αυτός που προπονεί τα παιδιά του, που τους βάζει όρια, κι όχι αυτός που τα καλομαθαίνει, άρα τα κατσιάζει.