ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ 6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016

ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΦΡΑΓΚΗ
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ
6η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΜΑΡΤIOY 2016
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ, ΜΕΡΟΣ 5ο

Αφού αρχικά συνδεθήκαμε και ζεσταθήκαμε όπως πάντα, ασχοληθήκαμε με τη μελέτη περίπτωσης, σύμφωνα με την οποία δυο μαθητές της Δ΄ τάξης, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι μάλωσαν και αντάλλαξαν λόγια άσχημα.
Σε πρώτο βήμα τα μέλη της Σχολής γονέων σκέφτηκαν κάποιο περιστατικό δικό τους με κάποιο σημαντικό γι’ αυτούς πρόσωπο, χωρίς όμως να το ανακοινώσουν στην ολομέλεια.
Στη συνέχεια προσπαθήσαμε να βρούμε, να ονομάσουμε, να αποκωδικοποιήσουμε τα λάθη που έκανε το κάθε παιδί, και στη θέση τους να βάλουμε κάτι σωστό, λειτουργικό που βοηθάει την επικοινωνία και την επίλυση των συγκρούσεων .

Κατόπιν γράψαμε στον πίνακα ένα «σκονάκι» για να το έχουμε μπούσουλα στην επίλυση συγκρούσεων. Σύμφωνα με αυτό και για να λυθούν οι όποιοι κόμποι αυτά που βοηθούν είναι
Να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα για την έναρξη της συζήτησης, δίνοντας χώρο και χρόνο στον άλλο.
Να αναλάβουμε την προσωπική μας ευθύνη και να αναγνωρίσουμε δικά μας λάθη.
Να ζητήσουμε συγνώμη για τα λάθη μας. Οι κινήσεις αυτές βοηθάνε στο να πέσει πολύ η ένταση της διαμάχης και βοηθούν ώστε και το άλλο μέλος να κάνει το ίδιο.
Στη συνέχεια μιλάμε για τα δικά μας συναισθήματα, τα αιτιολογούμε και λέμε ποιες συνέπειες έχουν αυτά στη σχέση μας με το άλλο άτομο.
Κατεβάζουμε συγκεκριμένη πρόταση για το συγκεκριμένο θέμα.
Ακούμε και τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις προτάσεις του άλλου.
Συνθέτουμε τις δύο θέσεις με βάση τη μέθοδο αμοιβαίου οφέλους ( win – win )
Επικαιροποιούμε το παλιό συμβόλαιο και δεμευόμαστε πως θα προσπαθήσουμε να το τηρήσουμε, αξιοποιώντας και ό,τι άλλο φέρει η ζωή.
Μετά μπήκανε σε ρόλους ( role playing ). Δυο παιδιά έκαναν τον Γιαννάκη και τη Μαρία που μάλωναν και τα υπόλοιπα μέλη τους συμμαθητές τους. Κάνανε ζωντανό διάλογο αξιοποιώντας και όσα γράψαμε παραπάνω. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσουν οι τόνοι, να γίνει μια γέφυρα ψυχής και να βελτιωθεί η σχέση των εμπλεκομένων μερών, κάτι που είναι και το ζητούμενο σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Τα δύο μέλη ένιωσαν ανακούφιση και ικανοποίηση.
Τους είπα στη συνέχεια να σκεφτούν το προσωπικό περιστατικό που έφεραν στην αρχή και να το φιλτράρουν μέσα από αυτά που κάναμε σήμερα, έτσι ώστε να είναι πιο προπονημένοι την επόμενη φορά που θα ξανασυμβεί.
Μιλήσαμε και για αξίες που αποτελούν τις «ρίζες του δέντρου», τα θεμέλια του ανθρώπου. Μερικές απ’ αυτές είναι το κουράγιο, η αγάπη, η ανθρωπιά, η δικαιοσύνη, ο σεβασμός, το φιλότιμο, η υπευθυνότητα, η αυτοσυγκράτηση, η πίστη, η φιλοπονία.
Ολοκληρώνοντας τον φετινό κύκλο εργασιών της Σχολής γονέων, τους ζήτησα να φέρουν στο μυαλό τους και τις 6 φετινές συναντήσεις και να καταθέσουν «μια σταγόνα αυτογνωσίας», κάτι που τους έκανε νόημα, που τους βοήθησε. Είπαν τα εξής:
 Κι όμως υπάρχουν λύσεις. Υπομονή και κατανόηση.
 Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία.
 Βοήθησε τον εαυτό σου και κάνε καλύτερη τη σχέση σου.
 Να νοιάζομαι για τον άλλο.
 Ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση.
 Να μη μιλάω με θυμό. Να μιλάω, όταν είμαι ήρεμη.
 Να συγχωρώ τον άλλο.
 Να λέω ξεκάθαρα αυτά που νιώθω.