ΘΕΜΑ : ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ
ΜΕΡΟΣ 2ο
Στην τελευταία μας για τη φετινή χρονιά συνάντηση συνεχίσαμε κι ολοκληρώσαμε το θέμα της διαπραγμάτευσης του ζευγαριού. Στην αρχή δουλέψαμε ατομικά ( κι απόρρητα ), και το κάθε μέλος είχε ν’ απαντήσει μερικές ερωτήσεις σχετικά με ένα συγκεκριμένο στιγμιότυπο από τη ζωή του, στο οποίο ο/η σύντροφός του/της του έκανε παράπονα. Κατόπιν έγινε συζήτηση πάνω στο θέμα αυτό.
Το λάθος που κάνουμε είναι ότι με το επαναλαμβανόμενο αυτό μοτίβο επικοινωνίας , με τα επαναλαμβανόμενα παράπονα του άλλου, δυσφορούμε, πικραινόμαστε κι αυτό γίνεται στάση ζωής με αποτέλεσμα στο τέλος να εγκαταλείπουμε όχι μόνο τη σχέση, αλλά και τον εαυτό μας. Άλλα λάθη που καταστρέφουν τη σχέση είναι οι ανέφικτες προσδοκίες, ότι πνίγουμε τον άλλο στα «πρέπει» και του λέμε τι να κάνει και τι να μην κάνει.
Τα παράπονα, όχι μόνο δε βοηθούν, αλλά κάνουν και κάνουν και κακό στη σχέση του ζευγαριού, διότι ο άλλος το εκλαμβάνει ως απειλή και μπαίνει σε κατάσταση άμυνας – φυγής ή αντεπίθεσης – μάχης. ( fight or flight ). Το λειτουργικό είναι να προσπαθήσω να καταλάβω πώς νιώθει ο άλλος και τι θέλει να μου πει και, φυσικά, να μην τον καταδικάσω πριν καν τον ακούσω. Να μην εστιαστώ στο παράπονό του, αλλά στην ανάγκη που κρύβεται πίσω από αυτό και αυτήν να προσπαθήσω να ικανοποιήσω.
Στη συνέχεια, έχω να «γυρίσω» στον εαυτό μου, ν’ αφουγκραστώ τα δικά μου συναισθήματα και να ξεκαθαρίσω μέσα μου τι θα πω και τι θα κάνω. Βοηθάει να μην πέφτω στην ίδια παγίδα, αλλά να ζητάω ξεκάθαρα αυτό που θέλω τη συγκεκριμένη στιγμή, στο συγκεκριμένο πλαίσιο. Είναι πολύ βοηθητικό να μη μείνω στον θυμό ή στην απογοήτευση, διότι δε βοηθάνε, αλλά κάτι να πω για τον εαυτό μου σε σχέση με τον άλλο, π.χ. «τώρα νιώθω ότι μου κάνεις επίθεση, ότι με αδικείς και λυπάμαι και θυμώνω πολύ. Θα ήθελα να μου μιλάς πιο ήρεμα και να μου πεις ξεκάθαρα τι ακριβώς χρειάζεσαι και ποια είναι η ανάγκη σου αυτή τη στιγμή».
Τέλος, αφού ακούσω τον άλλο και ξεκαθαρίσω μέσα μου τι ακριβώς θέλω, να «κατεβάσω» ξεκάθαρη, συγκεκριμένη, υλοποιήσιμη θέση – πρόταση και να μπω σε διάλογο και διαπραγμάτευση. Ο στόχος είναι να βρεθεί μία σύνθεση τέτοια που και τα δύο μέλη να νιώθουν νικητές και να έχουν ευχάριστοι συναίσθημα. Κανείς να μη νιώθει ηττημένος. Εάν δεν τα καταφέρουμε, μπορούμε να βάλουμε μία άνω τελεία στη συζήτηση, να το ξανασκεφτούμε και να επανέλθουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε δεύτερο χρόνο.
Είναι πολύ βοηθητικό να καταλάβουμε τους κύκλους συναλλαγής που μας ρουφάνε, π.χ. όσο αυτή διαμαρτύρεται, τόσο αυτός αποσύρεται, θυμώνει ή την αγνοεί. Όσο αυτός αποσύρεται, τόσο απογοητεύεται αυτή και γκρινιάζει και παραπονιέται κ.ο.κ.. Να μην εστιαστούμε στο λάθος και στα αρνητικά του άλλου, αλλά να εστιαστούμε και να ενισχύσουμε, να αναγνωρίσουμε και να καταθέσουμε τα θετικά χαρακτηριστικά του, π.χ. να αναγνωρίσουμε την προσφορά και τον κόπο του. Βοηθάει το να μειώσουμε τις αρνητικές συμπεριφορές και να ενισχύσουμε τις θετικές, να μην εστιαστούμε στη δυσλειτουργία, αλλά να καλλιεργήσουμε τη λειτουργικότητα, διότι όσο αυξάνεται η λειτουργικότητα, τόσο μειώνεται η δυσλειτουργία.
Παρατήρηση : Όσοι γονείς ενδιαφέρονται να εντρυφήσουν περισσότερο στα θέματα που κάνουμε στη σχολή γονέων, μπορούν ν’ αγοράσουν το νέο μου βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε, με τίτλο «Πρακτικός οδηγός συναισθηματικής ισορροπίας για άτομα και ζευγάρια», εκδόσεις iWrite
Καλή συνέχεια
Νίκος Μαρκάκης
