ΘΕΜΑ : ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΧΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ
Κλείνοντας και το φετινό κύκλο συναντήσεων για τη Σχολή γονέων, κάναμε μια «επανάληψη» – σύνοψη όλων όσων είχαμε κάνει μέχρι τώρα και όχι μόνο. Συμπληρώσαμε κομμάτια του παζλ που έλειπαν έτσι ώστε ο γονέας να έχει μια συνολική εικόνα για τη θεωρητική προσέγγιση που εφαρμόζουμε. Παράλληλα, οι γονείς πήρανε και πολλές ιδέες, προτάσεις, λύσεις, «συνταγές» σε ό,τι αφορά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, τη ζευγαρική αλλά και την οικογενειακή σχέση.
Αυτό που μας δυσκολεύει είναι ο εγκλωβισμός ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες εικόνες : απ’ τη μια η εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τον κόσμο και το πώς θα έπρεπε να είναι, σύμφωνα με τη δική μας άποψη (= η υποκειμενική πραγματικότητα ), και απ’ την άλλη, η πραγματικότητα, όπως αυτή εμφανίζεται στη ζωή ( = η αντικειμενική πραγματικότητα ) Κατά συνέπεια η λύση επέρχεται, αν δώσουμε μια «ερμηνεία» που να είναι λειτουργική στα πλαίσια της αντικειμενικής πραγματικότητας, δηλ. αν αλλάξουμε, όχι τα μάτια μας, αλλά τη ματιά μας.
Σ’ αυτό το θεωρητικό πλαίσιο ειπώθηκαν πολλά και διάφορα παραδείγματα μέσα από τη ζευγαρική, την οικογενειακή ζωή, αλλά και τη σχολική τάξη.
Στη συνέχεια, όταν ζήτησα από τους γονείς να φέρουν στο νου τους και τις 6 συναντήσεις και να καταθέσουν «μια σταγόνα αυτογνωσίας» , είπαν τα εξής :
- Να μάθω να στρέφω το δάχτυλο σ’ εμένα κι όχι στους άλλους.
- Να μιλάω για τις δικές μου ανάγκες.
- Να λέω πάντα αυτό που με ενοχλεί, αμέσως και ξεκάθαρα.
- Να κοιτάζω πρώτα τα δικά μου λάθη και μετά του συζύγου.
- Αλλάζω εγώ, για να αλλάξουν οι άλλοι.
- Να ακούω περισσότερο τον άλλο, να του δίνω χώρο και χρόνο.
- Να μην κάνουμε εξωσυζυγικές σχέσεις.
- Να είμαι διαλλακτικός κι όχι απόλυτος.
- Να μπαίνω στη θέση των υπολοίπων, πριν αντιδράσω με τον τρόπο που σκέφτομαι εγώ.
- Να μην είμαι εγωιστής.
- Να μιλώ με ειλικρίνεια και σεβασμό.
Αφήστε μια απάντηση