Αυτή τη φορά κάναμε «προσομοίωση οικογένειας». Στήσαμε μια 5μελή οικογένεια, τον πατέρα, τη μητέρα, τον 3χρονο γιο, την 7χρονη κόρη και τη μητρική γιαγιά. Η οικογένεια αυτή είχε να συζητήσει live, με δικό της σενάριο, πού θα πάει τα Χριστούγεννα, τι θα κάνει, πώς θα τα περάσει. Τα υπόλοιπα μέλη ήταν σε ρόλο παρατηρητή, σε ρόλο «καθρέφτη», ήταν η «γειτονιά».
Στόχος ήταν να αναδύσουμε τη δυναμική της συγκεκριμένης οικογένειας, όπως αυτή αλληλεπιδρούσε στο Εδώ και Τώρα. Είδαμε τη Δομή της οικογένειας αυτής (πολύ δυνατή σχέση ζευγαριού, με μια κυρίαρχη μητέρα ),
την ιεραρχία, τα υποσυστήματα, τις «συμμαχίες» και τα «τρίγωνα» ( ποιος συμμαχούσε με ποιον).
Εντυπωσιακό στοιχείο ήταν ότι η συγκεκριμένη οικογένεια δεν εξέφραζε τα συναισθήματά της, δεν τα κοινωνούσε, δεν τα αξιοποιούσε…
Στη συζήτηση που ακολούθησε δώσαμε έμφαση στο ότι καλό θα είναι να μπαίνουμε στη συζήτηση με «θέση», να εκφράζονται όλες οι ανάγκες, να εκφράζονται καθαρά, να ακούγονται από όλους, και η απόφαση να βγαίνει κατόπιν συζήτησης και με σύνθεση, έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι ανάγκες όλων. Σημαντικό επίσης είναι πως, άσχετα με το ποιο θέμα συζητιέται, η οικογένεια επικοινωνεί καλά, σωστά στο Εδώ και Τώρα. Το «μοίρασμα» ( σκέψεων και συναισθημάτων ) είναι πιο σημαντικό από το τι μοιράζεσαι ( το θέμα της συζήτησης )…
Καλές γιορτές
Νίκος Μαρκάκης
Αφήστε μια απάντηση